Stapelstad
Aantal spelers: 2-4
Tijd: 45 minuten
Leeftijd: vanaf 8 jaar
Bedenker: Reiner Knizia
Illustraties: Francesco De Benedittis
Uitgever: White Goblin Games
De prijzen schieten de pan uit, huizen worden overboden, bouwvergunningen en stikstof zijn moeilijk te verenigen en wellicht nog een verdwaalde wolf in een woonwijk die voor problemen zorgt. In de woonwijken van Stapelstad is dit allemaal geen probleem. Je probeert zo snel mogelijk de meest waardevolle plekjes te bemachtigen, bouw de hoogte in en probeer je tegelijkertijd de gemeente nog een te pleasen door rekening te houden met hun bestemmingsplan.
Stapelstad is een vlot familiespel waarbij je punten gaat scoren door huizen te plaatsen door middel van kaarten, daarnaast mag jij de woonwijk ook nog verfraaien met prachtige parken. Zodra je huizen bijna op zijn worden de punten geteld en gekeken wie er het meest rekening heeft gehouden met de wensen van de gemeente. Heb jij de meeste punten aan het einde van het spel dan ben jij de winnaar van Stapelstad!
Thema & Componenten
Stapelstad heeft een fraaie doos maar tegelijkertijd geeft is het thema flinterdun. Reiner had een excuus nodig dingen te stapelen door middel van kaarten te spelen. Draai de doos om en je ziet vervolgens in een opslag dat het een simpel spel is wat je zo hebt uitgelegd. Op de achterkant staat in vier stappen uitgelegd hoe het spel gespeeld dient te worden. Dat er vervolgens een regelboekje van vier pagina’s in de doos zit mag een klein wonder worden genoemd. De huisjes die erbij zitten zien er leuk uit en het speelbord is overzichtelijk vormgegeven.
Gameplay
De 4 stappen zoals ze op de doos staan geven eigenlijk goed weer hoe het spel gespeeld wordt:
- Speel kaarten in de kleur van de kavels en bouw jouw huizen hierop
- Het aantal kaarten dat je van een kleur speelt, bepaalt de hoogte van je gebouw en levert je punten op.
- Zoek de meest waardevolle stukken grond in de stad en ontvang de aangegeven punten.
- Ontvang bonuspunten voor het hoogste huis en voor de meerderheid aan huizen in een wijk.
Een kind kan een stapelstad bouwen zou je denken. Echter zijn er nog een aantal zaken waar je rekening mee dient te houden. Je begint het spel in het midden van het speelbord en je mag alleen aan aangrenzend huizen van jezelf of andere spelers bouwen. Het is zelfs mogelijk meerdere kavels in je beurt tegelijk bebouwen als je er maar de kaarten voor hebt. Eenmaal per beurt mag je een park neerleggen, je scoort dan gelijk je punten en pakt een kaart van de stapel, de andere keuze die je hebt is om 2 kaarten te pakken en de beurt door te geven zodat je wellicht kan sparen voor een plek die 5 punten geeft voor ieder huis wat je er kan bouwen. Voor iedere kaart die je kunt spelen op een kavel levert dat het aangegeven aantal punten op. Je moet wel rekening houden dat je maar maximaal vijf kaarten mag bewaren. Het einde van het spel gaat in als een speler twee of minder huizen over heeft. De ronde wordt dan afgespeeld en dan wordt er gekeken wie het beste aan de verschillende doelen van de gemeente heeft gehouden, hoogste torens heeft gebouwd, een meerderheid heeft in bepaald gebied op het speelbord en de meeste kavels naast elkaar heeft gebouwd. Diegene die hier als beste uit de bus komt is de winnaar.
Eindoordeel
Zoals wel meer spellen van Reiner Knizia is Stapelstad toegankelijk, simpele regels, snelle beurten, genoeg interactie, een beetje puzzelen en degelijk ontworpen. Stapelstad is hierdoor makkelijk op tafel te krijgen en snel uitgelegd: met twee personen speel je hem vlot maar heb je wat minder interactie op het spelbord, met vier merk je dat er wat meer strijd is op de einde speldoelen en de speciale plekken. De afweging door wellicht weinig punten te scoren maar wel een goede kavel met veel punten te blokkeren voor een andere speler is juist die interactie en het puzzelen wat Reiner Knizia goed weet te verwerken in zijn spellen en zo ook weer in deze. Verwacht van Stapelstad geen revolutionaire next gen nieuwbouwwijk maar gewoon een oerdegelijk rijtjeshuis.
