Review: Wink

Wink
Aantal spelers: 4-8 spelers
Tijd: 30 minuten
Leeftijd: vanaf 8 jaar
Bedenker: Fred Krahwinkel
Illustrator: Stivo
Uitgever: 999 Games

Rustig kijk je om je heen terwijl het feest in volle gang is. Je scant de omgeving op eventuele gevaren en zoekt tegelijkertijd naar een mogelijke vluchtroute. Deze optocht is de ideale locatie om onopgemerkt in contact te komen met de persoon die je verder kan helpen op deze missie. Had je het nu goed gezien dat die persoon naar je knipoogde? Klopt het dat die vrouw naar je wuifde? Wellicht is het toch lastig om in deze optocht de juiste persoon te vinden. In dit Wink kan een knipoog je fataal worden! In Wink zijn de spelers spionnen die contact willen leggen met een lokale handlanger. Dit contact moet plaatsvinden tijdens een carnavalsoptocht, maar er zijn meerdere spionnen in de stad dus het kan nog best lastig worden om ongemerkt de juiste persoon te treffen.

Gameplay
Voor het spel begint krijgt iedere speler een spionnenpion (leuk woord) en een kaart in dezelfde kleur. Daarnaast worden wat kaarten verdeeld op basis van het aantal spelers en worden per speler vier inlichtingendienstkaarten gegeven. Een deel van de kaarten wordt in het midden van de spelers op tafel gelegd en is vanaf nu de ‘menigte’ oftewel de optocht.

De speler die aan de beurt is zet vervolgens zijn pion op een van de kaarten die open op tafel liggen en geeft dit aan door het nummer wat op de kaart is vermeld te roepen. Nu is de volgende speler aan de beurt om zijn handlanger op te roepen. De speler die de omgeroepen kaart in de hand heeft moet nu door middel van knipogen contact proberen te leggen met de speler van wie de spionnenpion is. Als een speler aan de beurt is en hij verplaatst zijn pion naar een andere handlanger is het te laat en is het later mogelijk om het opnieuw te proberen.

Als een speler wel denkt te weten wie zijn handlanger is dan mag hij dit aangeven voordat hij zijn pion naar andere kaart verplaatst. Als hij de juiste naam roept dan krijgen beide personen een agentenkaart voor zich die aan het eind van het spel 1 punt waard is. Als het niet de juiste persoon is dan mag diegene die wel de juiste agentenkaart heeft hem dicht voor zich op tafel leggen. Het is echter ook mogelijk dat andere spelers kunnen aangeven of de agent en zijn handlanger contact proberen te leggen. Als dit het geval is kan de speler een inlichtingendienstkaart uit zijn hand op tafel leggen naast de twee kaarten met het juist genoemde nummer. Deze kaarten zijn aan het eind van het spel twee punten waard. Kloppen de beschuldigingen niet dan moet hij zijn inlichtingendienstkaart terug in de doos stoppen en levert deze aan het eind van het spel niets op.

Het spel is afgelopen als een speler geen agentkaarten meer heeft of alle kaarten in de menigte zijn op. Iedere speler telt nu zijn punten. Spelers krijgen punten voor elke open agentenkaart en inlichtingendienstkaarten die nog in zijn hand aanwezig zijn. Diegene met de meeste punten wint het spel.

Eindoordeel
Wink is een grappig partyspel wat het best tot zijn recht komt met een grote groep mensen. Het heeft voor hilarische momenten gezorgd bij ons aan tafel. Doordat je probeert onopvallend contact te leggen met andere mensen ga je je in allerlei bochten wringen om niet op te vallen waardoor het tegenovergesteld wordt bereikt. Ideaal om een gezellige avond af te sluiten of als ijsbreker om met collega’s of nieuwe buren te spelen. Het spel is wel een soort gimmick met het knipogen waardoor ik het niet teveel kan spelen in korte periode omdat ik het dan wel gezien heb. Voor de rest zit er niet veel diepere lagen in wat ik persoonlijk nodig heb om het spel meer op tafel te laten komen. Kortom een simpel, gezellig spel wat ideaal is voor grotere groep spelers.

Dit spel is vriendelijk ter beschikking gesteld door de uitgever voor deze review.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.